ฉันรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้ขอกันง่าย ๆ ฉันขอโทษจริง ๆ นะ
แต่ฉันขอร้องล่ะ
งั้นประธานคนนั้น ก็คือแม่ของคยองซอกเหรอ
อือ
เบ้าหน้าดียันดีเอ็นเอกันจริง ๆ
แปลว่าพ่อแม่เขาหย่ากันแล้วเหรอ
แล้วทำไมเขาถึงไม่อยากเจอแม่ขนาดนั้น
ฉันก็ไม่รู้
แล้วเธอจะทำไงล่ะ
ถ้าฉันเป็นเธอฉันทำนะ
เธอช่วยชีวิตเธอไว้เลยนะ ทำไมแค่นี้เธอจะทำไม่ได้
อย่าพูดงั้นสิ
ฉันเองก็ปฏิเสธไม่ลงเหมือนกัน
อย่าตอกย้ำแบบนี้อีกเลย
เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันเลย
นั่นใครน่ะ
นี่เธอ!
ค่ะ มีคนสะกดรอยตามเราค่ะ
(ตำรวจ)
หยุดนะ!
หยุดเดี๋ยวนี้!
หยุดนะ!
เธอนี่กล้าไม่เบาเลยนะ ที่วิ่งตามเขาแบบนั้น
ถ้าเขาเป็นคนไม่ดีจริง ๆ ขึ้นมาจะยังไง
ฉันรู้สึกเหมือนโดนตาม มาหลายวันแล้วค่ะ
แต่พอหันไปก็ไม่เจอใครเลย
คนคนนั้นไม่ใช่ผมนะครับ
ผมเพิ่งเจอพี่เขาครั้งแรกวันนี้เอง
ผมนึกว่าพี่เป็นดารา ก็เลยตามไปดูเฉย ๆ
ถ้างั้นจะวิ่งหนีทำไมล่ะ
พี่วิ่งไล่ผม ผมก็ตกใจสิ
เด็กคนนี้หงิม ๆ จะตาย
ไม่เคยไปทำร้ายใครหรอก
ถึงยังไง
เขาก็สะกดรอยตามเธอดึก ๆ จนทำให้เกิดความเข้าใจผิดกัน
เธอก็ตกใจกลัวเหมือนกันนะครับ
จริงไหมไอ้หนู
ฉันขอโทษนะคะ
ผมขอโทษครับ
เข้าใจแล้วค่ะ ไม่ต้องร้องแล้ว
ใครกัน!
ไอ้หน้าหมาตัวไหน!
ลุงครับ มาหาใครเหรอครับ
พ่อ
พ่อเธอเหรอ
(ตำรวจ)
- ไปแล้วนะคะ - อย่าทำแบบนี้อีกนะ
- ผมขอโทษจริง ๆ ครับ - ขอโทษด้วยนะคะ
- ค่ะ สวัสดีค่ะ - ขอโทษด้วยนะครับ
ใช่ พ่อฉันมาด้วย
อือ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
อื้ม
ลุงจะบอกว่าลุงคือคนที่ สะกดรอยตามเธอมาตลอดเหรอ
ฉันก็แค่อยากตามไปดู ว่าลูกถึงบ้านปลอดภัยทุกวัน
เขาเป็นพ่อเธอจริง ๆ ใช่ไหม
- ค่ะ - ลุงครับ ผมขอดูบัตรประชาชนหน่อย
ผมต้องตรวจสอบก่อน ว่าลุงเป็นพ่อเธอจริง ๆ
ขอดูหน่อยครับ
พ่อกินข้าวเย็นหรือยังคะ
กินแล้วสิ ดึกขนาดนี้
นายคังแทชิก อยู่ในรายชื่อคนหายด้วยนี่ครับ
- คะ - อะไรนะ
เอ่อคือ...
(รายชื่อคนหาย)
คนที่แจ้งมา...
ชื่อว่าคุณนาอึนชิม น่าจะเป็นภรรยาลุงนะครับ
- พ่อคะ - บ้าจริง
ห้ามหนีอีกนะคะ
ไม่งั้นฉันหย่ากับคุณแน่
พ่อหนีออกจากบ้านทำไมล่ะ
ไหนแม่บอกหนูว่าพ่อสบายดี
พ่อก็สบายดี
เข้าไปสิ
พ่อก็เข้าไปด้วยสิ
ไม่ล่ะ มันดึกแล้ว ลูกเข้าไปเถอะ
คุณพ่อคะ
- ฮยอนจอง ไม่เจอนานเลยนะ - เข้าไปข้างในก่อนสิคะ
ไม่เป็นไร ครั้งหน้านะ
ไหน ๆ ก็มาแล้ว เข้าหน่อยเถอะค่ะ จะกลับไปเฉย ๆ ได้ไงคะ
เข้าไปจิบชาสักถ้วยนะคะ ไปค่ะ
นี่เธอ ไปนั่งกับพ่อสิ
ไปเร็ว
พวกลูกอยู่กันสะอาดเรียบร้อยดีนะ
พ่อจะกลับบ้านใช่ไหมคะ
มาแล้วค่ะ
- ยังร้อน ๆ อยู่เลยนะคะ - อ๋อ โอเค
ขอบใจนะ
ร้อน!
- ตายแล้ว! - โธ่!
เธอก็เพิ่งพูดเองนะว่าร้อน
คุณพ่อคะ ไหวหรือเปล่าคะ
ไหวจ้ะไหว ไม่เป็นไรเลย
- แค่นี้สบาย - หนูว่าไม่ไหวเท่าไรนะ
พ่อกลับก่อนดีกว่า
จะกลับแล้วเหรอ
แม่
คุณมาทำอะไรเนี่ย
โอ๊ย ตาบ้า!
กลับกันเถอะ ไปเร็ว ๆ
คุณทำฉันเป็นห่วงแทบแย่นะ เกิดอะไรขึ้น
ค่อยคุยกัน ๆ
- ตามไปสิ - โอเค
ตามไปเร็ว
ถึงบ้านแล้วโทรบอกหนูด้วยนะ
ได้จ้ะ เข้าไปเถอะ
ฉันอุตส่าห์ถ่อมาถึงนี่ แต่คุณไม่ยอมให้ฉัน...
ดื่มน้ำหรือคุยกับลูกเลยนะ
อยากรู้ว่าลูกเป็นยังไงใช่ไหมล่ะ
ถ้างั้นคุณก็ควรกลับบ้านสิ แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน
แล้วเงินห้าล้านนั่นมันอะไร ค่าเลี้ยงดูของฉันเหรอ
หรือว่าเป็นเงินชดเชยหย่า
ผมจะให้ค่าเลี้ยงดูคุณทำไม!
ค่าหมอค่ายาต่างหาก
คุณไปเอาเงินห้าล้านวอนมาจากไหนล่ะ
มีเงินซุกไว้ไม่ยอมบอกฉันด้วยเหรอ ที่รักคะ!
พรุ่งนี้เรามาเจอกันหน่อยได้ไหม
เธอยังไม่ติดต่อมาอีกเหรอ
อย่าพูดเรื่องนี้เลย
(งานฮันกุกแฟร์)
อยากให้ทไวซ์มาจัง
หัวใจวันซ์มันเรียกร้อง
ฮยอนซูอา!
สวัสดีค่ะ
เธอกับคยองซอกต้องไปเป็น พนักงานที่บาร์ให้ได้นะ
คะ
- เราทำด้วยครับ - ใช่ครับ
เราไม่น่ามีอะไรให้พวกนายช่วยหรอก
ทำไมฉันต้องไปทำให้ได้ด้วยล่ะ
เพราะเธอคือหน้าตาของเอกไง
ฉันก็แค่อยากจะช่วย หน้าตาของเอกเรา
ทำไมต้องขัดขากันแรงขนาดนี้ด้วยล่ะ
หยุดจีบซูอาได้แล้วเพื่อน
ถ้านายอยากก๊อปคยองซอก ก็ก๊อปให้มันเนียน ๆ หน่อย
สอบมิดเทอมโอเคไหม
อือ
เราไปหาอะไรดื่มกันดีไหม
(ตอนที่ 5 การโต้กลับของหนุ่มหล่อ)
เอานี่
ทำไมเหรอ
ฉันขอโทษ
เรื่องอะไรเหรอ
เธอไม่ได้ผิด...
ที่ไปเจอกับคนคนนั้น แต่ฉันก็โมโหใส่เธอ
เธอไม่โกรธเลยเหรอ
พอดีฉันเป็นคนใจกว้างน่ะ
ทำอะไรน่ะ
อย่าเพิ่งโกรธฉันนะ
นายไม่อยากคุยกับแม่จริง ๆ เหรอ
นี่คือเหตุผล ที่เธอชวนฉันมาดื่มเหรอ
ที่เธอบอกว่าเป็นคนใจกว้างน่ะ...
หมายถึงชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นสินะ
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้เทียบกับ สิ่งที่นายเจอมาไม่ได้หรอก
แต่ฉันก็ไม่ได้เจอพ่อ อยู่นานมากเหมือนกัน
พ่อไม่อยากให้ฉันทำศัลยกรรมเลย
แต่ฉันก็โกหกพ่อ ว่าจะไปเรียนภาษาที่ต่างประเทศ...
แล้วก็ไปทำมาจนได้
และฉันก็เจอพ่อ ตอนงานวันเปิดเทอมนี่เอง
พ่อคะ
หนูขอโทษ
ผมไม่รู้จักคุณ
แต่เขาโกรธมากและกลับไปเฉย ๆ เลย
เหตุผลที่คนในครอบครัวเกลียดกัน
มันเป็นเพราะความรู้สึกไม่พอใจ
พ่อล่ะคะ
เปล่าค่ะ
ก็โทรมาเฉย ๆ หนูแค่คิดถึง
ฮัลโหล
มีอะไรเหรอลูก
เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร
เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูโทรหาใหม่นะ
ค่ะ
เขาคงเสียใจมาตลอด จนถึงตอนนี้เลยล่ะ
เสียใจมากกว่าฉันแน่ ๆ
โตขึ้นเยอะเลยนะ
เป็นไงคะ สวยไหม
เมื่อฉันสวยปัง ฉันตั้งใจจะแต่งตัวน่ารัก ๆ
แต่พอดีกระเป๋าตังค์ไม่เป็นใจ
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า คุณจะซุกเงินไว้มากขนาดนั้นคนเดียว
ดูฉันสิ แปลก ๆ ไหมคะ
ชุดนี้ล่ะ ชุดนี้เป็นไงคะ
ชุดนี้ก็ไม่ชอบเหรอคะ
ผมคืนดีกับมีแร ไม่ใช่คุณ
จะงอนอะไรยิ่งใหญ่ขนาดนั้นคะ
ถ้าฉันบอกคุณก่อน คุณจะยอมให้ลูกทำไหมล่ะ
ต่อให้ฉันย้อนอดีตได้ ฉันก็จะพาลูกไปทำอยู่ดี
ดูสิคะ
ตอนนี้ลูกเราสดใสขึ้นเยอะเลยนะ
ดูสิคะ มองหน่อยนะ
หน้าใหม่ ไฟแรง!
ลูกบอกว่าเพื่อน ๆ พี่ ๆ ชอบลูกมาก
และชีวิตลูกสนุกสุด ๆ ไปเลย
ฉันได้ยินก็น้ำตารื้น
ใคร ๆ ก็ต้องชอบมีแรกันทั้งนั้นแหละ จะมีใครไม่ชอบลูกเราได้ล่ะ
แล้วพอใจไหมล่ะ
- อะไรนะ - ที่โกหกเพื่อไปทำศัลยกรรม
ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะใคร ๆ ก็ดูออกไง ว่าฉันไปทำศัลยกรรมมา
นายก็เคยเยาะเย้ยฉันเหมือนกันนะ
ฉันเคยเหรอ
ตอนไหน
ถ้าจำไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ
ไม่ บอกฉันมาสิ
ถ้าไม่บอกห้ามกลับบ้าน
บอกมาสิ ฉันเยาะเย้ยเธอตอนไหน
ก็ตอนที่...
เราเจอกันที่ป้ายรถเมล์ไง
นายหัวเราะฉัน
นายจำไม่ได้ล่ะสิ
- แต่ตอนนั้นฉัน... - ฉันจำได้
ฉันจำวันนั้นได้ดีเลย
แต่ฉันไม่เคยหัวเราะเยาะเธอนะ
ตอนนั้นฉันมองเท้าเธอ ฉันไม่ได้มองหน้า
เท้าเธอทำให้ฉันหัวเราะ
ฉันไม่เคยเห็นใคร เต้นแบบนั้นมาก่อนไง
ฉันเลยถามเธอตอนปฐมนิเทศ
เพราะฉันจำได้ว่าเป็นเธอ
ฉันคิดว่า...
นั่นเป็นครั้งเดียวที่ฉันยิ้ม ตอนเรียนม.ต้น
ฉันยิ้มได้เพราะเธอไง
คังมีแร เดินตรง ๆ ไม่ได้หรือไง
ฉันเดินตรงจะตาย
ถ้าคออ่อน เธอก็ไม่น่าดื่มเหล้าสิ
ฉันต้องดื่มให้รู้สิว่าดื่มได้แค่ไหน
ถ้าไม่ดื่มจะรู้ได้ไงล่ะ
รถมันวิ่งมา
อ๋อ
ขอบใจนะ
เธอไหวไหม
ยังไหว
จะว่าไป...
ฉันขอดูอีกรอบได้ไหม
แบบนี้ไง
ฉันจำท่าไม่ได้แล้ว
แบบนี้ไม่ใช่เหรอ
เรื่องของเรื่องคือ
ต่อให้ฉันเชื่อว่า นายไม่ได้หัวเราะเยาะฉัน...
แล้วทำไมนายต้องทัก เรื่องน้ำหอมฉันด้วยล่ะ
ตอนที่เรากวาดพื้นกันอยู่น่ะ
นายถามฉันเรื่องน้ำหอม เพราะจะแกล้งฉันใช่ไหม
น้ำหอมกลิ่นนั้น...
คือกลิ่นที่ฉันเกลียดที่สุด
มันเป็นกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงคนนั้น
นี่เธอ
เธอใส่น้ำหอมมาเหรอ
ผู้หญิงคนนั้นจะมองดูตัวเองในกระจก
และฉีดน้ำหอมไปทั่วตัวเสมอ ๆ
ฉีดเหมือนคนย้ำคิดย้ำทำ
แล้ววันนึง
ก็ทิ้งลูก ๆ ไปซะเฉย ๆ
ฉันไม่ได้จะหาเรื่องแกล้งเธอหรอกนะ
คืออย่างนี้...
ในตอนนั้นน่ะ...
ให้ฉันไปส่งบ้านไหม
ไม่เป็นไร
ถ้างั้นฉัน...
กลับก่อนนะ บาย
คุณเป็นนางแบบเกาหลีคนแรก ของเคลุนเลยนะคะ
ขอบคุณมากที่ตอบรับ ข้อเสนอของทางเรา
เราดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับ นักแสดงเบอร์หนึ่งอย่างคุณ
ฉันต่างหากค่ะที่ดีใจ
มื้อค่ำเมื่อสักครู่ก็อร่อยมากค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ
ค่อยโล่งใจหน่อย
บอกตรง ๆ ว่าเดี๋ยวนี้ ต่อมรับรสฉันชาไปหมดแล้ว
จริงเหรอคะ ทำไมล่ะคะ
คงเพราะแก่ตัวขึ้นแล้ว หลาย ๆ อย่างเลยเปลี่ยนตามน่ะค่ะ
ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอถามได้ไหมคะ ว่าคุณอายุเท่าไรแล้ว
- 47 แล้วค่ะ - ตายจริง
นึกว่าเด็กกว่านั้นเยอะเลย
คุณก็พูดไป พอรู้ตัวเลขแล้ว คุณก็จะคิดว่าฉันอายุเท่านั้นแหละ
คุณเข้าคลินิกความงามร้านไหนเหรอคะ
ฉันไม่ได้เข้าคลินิกที่ไหนเลยค่ะ
ไปสืบมาว่าประธานนา เข้าคลินิกความงามที่ไหน
- ฉันจะไปที่นั่นบ้าง - ได้ครับ
(ซูฮยอน ศจ.พัค คุณคิมมินจี)
(คังมีแร)
สวัสดีค่ะคุณมีแร
ขอโทษด้วยนะคะ ฉันพยายามคุยกับเขาแล้ว แต่ว่า...
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองที่รบกวนคุณ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าคุณลำบากใจ
ขอโทษด้วยนะคะ
ไม่ต้องกังวลนะคะ ลืมเรื่องนี้ไปเถอะค่ะ
แต่ยังไงเราก็ควรเจอกันอีกนะคะ
ถ้าว่างก็มาหาฉันที่ออฟฟิศสิคะ
- ได้ค่ะ - ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คังมีแร เดินตรง ๆ ไม่ได้หรือไง
ฉันเดินตรงจะตาย
ถ้าคออ่อน เธอก็ไม่น่าดื่มเหล้าสิ
ฉันต้องดื่มให้รู้สิว่าดื่มได้แค่ไหน
(ถึงคุณนาฮเยซอง)
นี่มีแร! มีแร ๆ !
ข่าวใหญ่จ้ะ ข่าวใหญ่!
แร็ปเปอร์คนนั้นอยากเจอฉันด้วย!
- จริงเหรอ - จริงสิ
ฉันส่งเนื้อเพลงที่แต่งไปให้เขาดู
และเขาบอกให้ฉันไปหาที่สตูดิโอ
ทำไงดีเนี่ย ฉันยังไม่มีเวลาซ้อมเลย
โอฮยอนจอง!
นี่เธอ ล้อเลียนฉันเหรอยะ
ม่ายช่าย
โอ๊ย ฉันต้องไปซ้อมเพิ่มแล้ว
ฉันไม่เคยหัวเราะเยาะเธอนะ
ตอนนั้นฉันมองเท้าเธอ ฉันไม่ได้มองหน้า
เท้าเธอทำให้ฉันหัวเราะ
ฉันไม่เคยเห็นใคร เต้นแบบนั้นมาก่อนไง
ฉันไม่ได้หาเรื่องเธอเลย
ฉันมองโดคยองซอกผิดไปมากเลย
เธอโอเคไหม
เฮ้ย!
ไอ้เวรชาติหมา
โดคยองซอกไม่เคยใจร้าย...
กับฉันเลย
บ้าแล้วฉัน
นั่นเป็นครั้งเดียว...
ที่ฉันยิ้มตอนเรียนม.ต้น
ฉันยิ้มได้เพราะเธอไง
งานฮันกุกแฟร์ ก็คืองานรวมสตรีทบาร์ดี ๆ นี่แหละ
ทำไมเขาถึงไม่ยอม ให้ขายแอลกอฮอล์ล่ะ
เขาก็แค่เตือนมาเฉย ๆ เราแอบขายไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ เขาบอกให้เราไปซื้อของ จากตลาดใกล้ ๆ ด้วยซ้ำ
เพราะไม่อยากให้เรา ทำผิดกฎสุขอนามัยอาหาร
สวัสดีค่ะ
งั้นเราจะทำเงินจากอะไรได้ล่ะ
ก็นั่นน่ะสิ
เราคงต้องไปเร่งหาเงิน เอาตอนเทอมสองแทน
ฉันว่าเราน่าจะต้อง ประชาสัมพันธ์เยอะ ๆ หน่อย
โอเค
ได้ข่าวว่าปีหนึ่งมีคนสวยจัด อยู่ไม่ใช่เหรอ
ชื่อฮยอนซูอามั้ง
ซูอา ซูอาหนึ่งเดียวในใต้หล้า
แล้วก็มีเด็กหล่อ ๆ ชื่อโดคยองซอกด้วยนะ
- โดคยองซอกเหรอ - ใช่
ฉันว่าเขาไม่เอาด้วยหรอก
ทำไมล่ะ เป็นพวกเด็กดื้อ ไม่เชื่อฟังรุ่นพี่เหรอ
ก็ไอ้หมอนั่นที่กระทืบรุ่นพี่ชันอูไง
อ๋อ ไอ้นี่เองเหรอ บ้าจริง
ไม่ทันเจอหน้าก็รักน้องซะแล้ว
งั้นเราให้ซูอากับคยองซอก เป็นพนักงานเสิร์ฟ
แล้วมีคนอื่นอีกไหม
จีฮโยเป็นไง
เราน่าจะเพิ่มอีกสักคนสองคนนะ
อึน เธอช่วยไปบอกให้เพื่อน ๆ มาประชุมร่วมกันหน่อยนะ
ค่ะ
คังมีแรล่ะเป็นไง
- คังมีแรเหรอ - ใช่
โธ่
- อะไร - นิวเฟซ
อ๋อ คนนั้นนี่เอง! เธอสวยอยู่นะ
- ไม่สวยก็แย่แล้ว - ใช่ ๆ
สวยสั่งได้จริง ๆ
งั้นก็ใส่ชื่อมีแรเข้าไปด้วยนะ
แจ๋วเลย
ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย เขาก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้นไหมล่ะ
ที่เปลี่ยนไปก็แค่ ฉันได้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนนิสัยเสีย
แค่นั้นเองแท้ ๆ แต่ทำไม...
- ขอทางหน่อยครับ - ระวังนะครับ
ถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหม
อ๋อ อยู่แล้วสิ
แล้วนายหลับฝันดีไหม
นังบ้า ถามว่าหลับฝันดีเนี่ยนะ
งานแฟร์เธอทำอะไรเหรอ
- งานแฟร์เหรอ - เธอจะมาร่วมงานไหม
ยังไม่แน่ใจเลย ช่วงนี้ฉันยุ่ง ๆ น่ะ
ยุ่งเหรอ
ใช่ ทุกคนยุ่งมาก นายก็คงยุ่งเหมือนกันสินะ
ฉันไม่เห็นยุ่งเลย
อ๋อ นายไม่ยุ่งหรอกเหรอ
ดีเนอะ งั้นฉันไปทำธุระก่อนนะ
โดคยองซอก
นายอยากเป็นเด็กเสิร์ฟ งานฮันกุกแฟร์ไหม
ไม่อยาก
โอเคตามนั้น
เธออยากเป็นพนักงานเสิร์ฟ งานฮันกุกแฟร์ไหม
พี่มินอามาบอกฉันแล้ว
ฉันก็คงต้องช่วยแหละนะ
ได้ยินว่าคนหน้าตาดี ก็จะโดนจับไปทำเป็นธรรมดา
รุ่นพี่ก็ถามอยู่ว่าให้เธอทำด้วยดีไหม เธอสนใจไหมล่ะ
ฮะ
งานจัดสัปดาห์นี้แล้วใช่ไหม
สัปดาห์หน้าไม่ใช่เหรอ
อ๋อ สัปดาห์หน้าเหรอ
ได้สิคะ ฉันเอาด้วย
อ๋อ แล้วมีแรล่ะ
ฉันก็ว่าจะไปถามอยู่นี่แหละ
ค่ะ ฉันว่ามีแรควรได้ทำด้วยนะ
ฉันตั้งใจไว้ว่า จะขายเทียนหอมในงานน่ะสิ
เธอค่อยไปขาย หลังจากทำงานที่บาร์ได้ไหม
เธอประกาศให้คนมาสมัคร ไม่ดีกว่าเหรอ
คืองี้...
พวกรุ่นพี่เขาเป็นคนเลือกคนเอง
ฉันก็อยากจะบ้าเหมือนกัน
รุ่นพี่อยากให้ฉันทำเหรอ
ใช่ พวกเขาเลือกเธอ ซูอา และจีฮโย
ทำไมถึงไม่ให้สมัคร ตามความสมัครใจก็ไม่รู้
พี่ เดี๋ยวฉันทำเอง
อะไรนะ เธออยู่ในนั้น มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
สิบนาทีได้มั้ง ช่วงนี้ฉันท้องผูกน่ะ
พวกเขาอยากได้แต่คนสวย ๆ ไปทำ
และฉันก็อดเพราะไม่สวยพอ
หวัดดีจ้ะเพื่อน ๆ
หวัดดี
พี่อึนมาถามเธอ เรื่องงานแฟร์หรือยังเหรอ
ถามแล้ว ฉันบอกไปว่า จะไปลองคิดดูก่อนน่ะ
คิดอะไรล่ะ ทำเถอะ ฉันก็ทำเหมือนกัน
ถ้าเธอปฏิเสธ พี่อึนจะลำบากเอาได้นะ
อ๋อ
ฉันควรทำสินะ
ใช่ ฉันว่าต้องสนุกแน่ ๆ เลย
จะว่าไป เรื่องเธอกับคยองซอกน่ะ...
หืม
ฉันนึกว่าพวกเธอไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เพราะพวกเธอ ทำเหมือนคนแปลกหน้าเลย
ก็...
เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นไง
- จริงเหรอ - ใช่
ดูนี่สิ
โอ้โห สวยว่ะเพื่อน
คนนี้ฉันรู้จัก
แกไปรู้จักเธอได้ไง
ก็ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอก
คนนี้สวยสุดในม.เลยนะ
ใช่เหรอ
นางฟ้ามาเกิดเลยว่ะ
ทำไมเธอถึงมากดไลก์ รูปคนเมือก ๆ อย่างนายล่ะ
เพราะเธอชอบรูปที่ฉันโพสต์ไงไอ้โง่
แคปไปใส่กรอบแป๊บ
สาวที่สวยสุดในมหาลัย กดไลก์รูปฉันด้วยว่ะ
ฉันว่าแค่มือลั่นหรอกมั้ง
ลั่นบ้านแกสิ
หยุดเลยนะ
- สวัสดี ๆ - หวัดดีค่ะ
- กำลังประชุมกันอยู่เหรอ - ใช่ครับ
พี่ครับ พี่ต้องชวนเพื่อน มางานเราเยอะ ๆ นะ
ฉันยังไม่รู้เลยว่า จะมีเวลามาหรือเปล่า
ฉันต้องไปหาห้อง ช่วงที่ไม่มีสอนด้วยน่ะสิ
พี่จะย้ายที่อยู่เหรอ
ใช่ เจ้าของตึกเขาจะขอขึ้น เงินประกันกับค่าเช่า
- จริงเหรอครับ หน้าเลือดจริง ๆ - จริงสิ
- พี่แพ็คของบ้างยังครับ - ยังไม่ได้เก็บเลย
- สวัสดีค่ะ - อ้าว สวัสดีน้อง
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี ๆ
- สู้ ๆ นะ - ครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- เจอกันพี่ - บายค่ะ
โอ้โห พอน้อง ๆ เข้ามา ห้องนี้สดใสขึ้นมาทันทีเลย
- ขอบคุณนะคะ - สุดจริง
น้อง ๆ ชื่อมีแร ซูอา และจีฮโย
- ส่วนอึนคนนี้ เคยเจอกันแล้วเนอะ - ใช่ ๆ
- หวัดดีจ้ะ - สวัสดีค่ะ
- น้อง ๆ มานั่งกันเร็ว - ได้ค่ะ
- นั่งก่อน ๆ - เชิญเลย
พี่คนนี้น่ารักจังเลย
ตากลมโต ส่วนใบหน้าก็...
มาช้ากว่า น้องเด็กเสิร์ฟได้ไงเนี่ย
อ่อนโยนกับเพื่อนหน่อย เธอยอมรีเกรดเพื่อมาที่นี่เลยนะ
จริงเหรอ
บางคนอาจจะยังไม่รู้จักกัน งั้นเดี๋ยวเราแนะนำตัวกันอีกรอบนะ
- นายก่อน - อ๋อ
สวัสดี พี่ชื่อโจจองยอบ หัวหน้าปีสามนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
รู้จักพี่แล้วใช่ไหม พี่ชื่อโกเยนา
ฉันควอนยุนบยอล หัวหน้าปีสองนะ
เป็นผู้หญิงหรอกเหรอ
น้อง ๆ คิดว่า เธอเป็นผู้ชายกันหมดเลยใช่ไหม
เห็นไหมล่ะ ใครเจอเธอครั้งแรก ก็ต้องคิดว่าเป็นผู้ชายทั้งนั้น
คนต่อไป
ไม่แนะนำตัวล่ะ
นายจะล้อฉันใช่ไหม
ไม่ล้อ แนะนำเลย
พี่อยู่ปีสองนะ ชื่อคิมแทฮีจ้ะ
คิมแทอ้วนจ้ะ
นี่นาย!
ทำไมไปเปลี่ยนชื่อเธอแบบนั้นล่ะ
- สวยเหมือนคิมแทฮีมาเอง - สวยจังเลย
จะว่าไป น้อง ๆ คงดีใจกันใช่ไหม
น้องได้รับเลือกเป็น คนสวยที่สุดของชั้นปีเลยนะ
- คะ - แหม ๆ
อย่าแกล้งทำเป็นงงสิ น้องน่ะที่หนึ่งเลยนะ
ที่หนึ่งเหรอคะ แต่คะแนนเรายังไม่ออกเลยนะคะ
หมายถึงความสวยต่างหาก ใช่เกรดที่ไหนกัน
ซูอา เธอตีมึนทำเป็นงง ทั้งที่รู้เรื่องทุกอย่างล่ะสิ
ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ใช่ที่หนึ่งจริง ๆ
แล้วโดคยองซอกล่ะ เขาไม่มาเหรอ
- ค่ะ - ไม่โน้มน้าวเขาหน่อยล่ะ
เขาปฏิเสธไวมากเลยค่ะ
- ให้ฉันหลอกล่อให้ไหม - คะ
ช่างเถอะ ๆ ถ้ามีผู้ชายหล่อ ๆ มันก็ดี
แต่ปกติเราก็ใช้สาว ๆ ตลอด ไม่เป็นไรหรอก
ก็จริง
ทำไมล่ะคะ
หมายความว่าไง มันคือประเพณีของเราไง
ตอบได้กินใจมาก "มันคือประเพณี"
- จดไว้เลย - โอเค
เขียนไว้เลยว่า "ประเพณี"
- "มันคือประเพณี" - ทำอะไรอยู่ เขียนลงไปสิ
- สุดยอด - "มันคือประเพณี"
(ฮยอนมู สำนักงานอสังหาฯ)
เด็กม.ฮันกุกอยู่ที่นี่กันเยอะเลยนะ
- เพราะมันอยู่ใกล้มหาลัยจ้ะ - อ๋อครับ
เจ้าของบ้านเขาทาสีใหม่หมดเลยนะ
- สะอาดดีใช่ไหมล่ะ - เขาทำเองเหรอครับ
ผมว่ามันชื้น ๆ นะ เพราะเขาเล่นเอาสีทาผนังตรง ๆ เลย
ป้าว่าก็โอเคนะ
มือพ่อหนุ่มเหงื่อออกเองหรือเปล่า
ไม่ต้องห่วงเรื่องแรงดันน้ำหรอก
ไหลแรงแน่นอนจ้ะ
ถ้าพ่อหนุ่มสนใจก็ต้องรีบหน่อยนะ
วันนี้ช่วงบ่ายเดี๋ยวมี นักศึกษาอีกคนมาดูเหมือนกัน
- ผมขอดูเพิ่มอีกสักหน่อยก่อนนะครับ - จ้ะ
คุณคือผู้ช่วยสอนของมีแรใช่ไหมคะ
อ้าว สวัสดี คุณฮยอนจองใช่ไหมครับ
- อ้าว คุณจำชื่อฉันได้ด้วยเหรอ - จำได้สิครับ
- คุณอยู่แถวนี้เหรอครับ - ใช่ค่ะ
- คุณก็อยู่แถวนี้เหรอคะ - อ๋อเปล่าครับ ผมมาดู ๆ เฉย ๆ
คุณตั้งใจจะย้ายมา อยู่แถวนี้เหรอคะ
ถนนเส้นนี้ มีตึกสร้างใหม่อยู่เหมือนกันนะ
ในตึกมีอพาร์ตเมนต์สวย ๆ ให้เช่าอยู่ด้วยล่ะ
- งั้นผมขอดูได้ไหมครับ - เชิญจ้ะ
อ๋อ ตึกนั้นเหรอ
ฉันรู้จักที่แถวนี้ ดีกว่าใครทั้งนั้นค่ะ
- ให้ฉันไปด้วยไหมคะ - อ๋อ ไม่เป็นไรครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงวันนี้ ฉันก็ว่างทั้งวันอยู่แล้ว
ครั้งนี้เราต้องโปรโมตงานหนัก ๆ เลยนะ
พี่เลยว่าจะเปลี่ยนจากชุดยูนิฟอร์ม เป็นชุดกระโปรง
- ฉันไม่ชอบ - เธอไม่ใช่คนใส่สักหน่อย
แทฮีก็ไม่ต้องใส่นะ
ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรเลยนะคะ
ต่อให้เธอไม่พูด เธอก็เด่นกว่าใครแล้วล่ะ...
เพราะว่าเธออ๊วนอ้วนไง
แบบนี้ไม่ได้อ้วนสักหน่อย
ก็น้ำหนักปกตินี่นา
ทุกคนไม่เห็นด้วย กับกระโปรงใช่ไหม
ฉันใส่อะไรก็ได้ค่ะ
ฉันด้วยค่ะ
- ฉันก็ได้หมด - เธอเอาด้วยเหรอ
ดอกไม้เหี่ยว ๆ พักก่อนเถอะ เรายังมีดอกใหม่ ๆ อยู่เพียบ
ว่าไงนะคะ
เธอยังไม่เหี่ยวหรอก
- นี่นายแอบชอบเธออยู่เหรอ - นายยังชอบฉันอยู่อีกเหรอ
- โอ้โห ช่างกล้า - เอาล่ะ ๆ พอแล้ว
จองโฮกับเยนา ช่วยหาชุดตามงบด้วยนะ
ค่ะ งั้นพี่ขอขนาดชุดหน่อยสาว ๆ ซูอาก่อนแล้วกัน
เดี๋ยวฉันเขียนขนาดชุดให้เอง
ซูอา
ส่วนมากขนาดเอส ฉันก็ใส่ได้หมดนะคะ
- เอส - ฉันด้วยค่ะ
- สองเอส - เอสเดียวค่ะ
สองเอสนะ
ฉันใส่แอลค่ะ
แอลเหรอ แต่เธอหุ่นเพรียวนะ
แต่ฉันก็สูงอยู่นะคะ
อ๋อใช่ เธอสูง แอลหนึ่ง
ฉันว่าเราเลือกเด็กเสิร์ฟ มาได้เหมาะเหม็งมาก
ซูอากับมีแรมีเสน่ห์ ไปกันคนละแบบ
คนละแบบยังไงเหรอคะ
ซูอาจะเป็นแบบใส ๆ บ้องแบ๊ว ส่วนมีแรจะออกแนวเซ็กซี่
อะไรกันคะ
พี่จะบอกว่าถ้าเทียบกับมีแรแล้ว ฉันเตี้ยม่อต้อใช่ไหมคะ
ใช่ เธอน่ารัก หน้าอ่อนเหมือนเด็กเลย
ถ้าจะพูดไร้สาระ ก็เลิกประชุมแค่นี้ดีไหมคะ
ต่อไปก็เรื่อง...
ค่าเช่าเดือนละสี่แสน กับเงินประกันอีกห้าล้าน
พ่อหนุ่มหาแบบนี้ที่อื่นไม่ได้แล้วนะ
อ๋อครับ
ในตึกมีกล้องวงจรปิดด้วยนะ รับรองความปลอดภัยได้เลย
มีแปะแบบนี้แปลว่าคนอื่นรู้รหัสค่ะ
เป็นไงจ๊ะ ให้ป้าบอกเจ้าของห้อง มาคุยด้วยเลยไหม
ยังก่อนครับ ผมขอดูต่ออีกหน่อย
โธ่ พ่อหนุ่มน้อย ช่างเลือกเหลือเกินนะเรา
ว่าไง เธอจะกลับตอนไหนเหรอ
อ๋อ โอเค ตามนั้น
- คุณมีแรเหรอครับ - ค่ะ
เธอจะกลับบ้านช้าหน่อย เพราะการประชุมยืดไปเรื่อย
- พวกคุณอยู่ด้วยกันเหรอครับ - ค่ะ
- อ๋อ นี่ครับ - ขอบคุณค่ะ
ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมเกรงใจจะแย่
ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ฉันยินดีช่วยคุณเอง
อย่าพูดงั้นสิครับ ยังไงก็ขอบคุณคุณมากเลย
- เราไปดื่มเบียร์กันต่อดีไหมครับ - คะ
ไปแถวมหาลัยก็ได้ คุณมีแรจะได้ตามมาด้วย
- ค่ะ - ไปเลยไหมครับ
ดอกไม้เหี่ยวบ้าอะไรกัน แล้วสไตล์ฉันมันไม่ดีตรงไหน เพ้อเจ้อ
ถ้าฉันไม่ใช่เด็กปีหนึ่ง ฉันคงวีนลั่นห้องไปแล้ว
เดี๋ยวพอเราเป็นรุ่นพี่ เราอย่าเป็นแบบพวกเขาเลยเนอะ
จริง ๆ ฉันไม่เห็นด้วยกับ การใส่กระโปรงเท่าไรนะ
ใส่แล้วทำงานยากจะตาย
ถ้าพวกเราไม่เห็นด้วยกันหมด ก็คงไม่ลงเอยแบบนี้
แต่ซูอากับจีฮโยโอเคไง ก็ตามนั้น
ว่าไง
เธออยู่นั่นคนเดียวเหรอ
โอเค เข้าใจแล้ว
จองบุนจิบเบียร์อยู่ เธออยากให้ฉันไปหาน่ะ
เธอก็ไปด้วยสิ
รูมเมทฉันน่าจะรอกินข้าวเย็นอยู่น่ะ
แป๊บนึงนะ
ว่าไง
อ๋อ เสร็จแล้วล่ะ
ใครนะ ครูช่วยสอนฉันน่ะเหรอ
อือ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณนะคะ
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณนะครับ
- ฉันขอคุยด้วยหน่อย - มีอะไรเหรอ
เฮ้ย ปล่อย โอ๊ย เจ็บนะ
ปล่อยมือฉันก่อนสิ
เล่นดึงซะแขนจะหลุด
ฉันล่ะอยากกรี๊ดให้สุดเสียง
- คือว่า... - จองบุน
พี่ว่าเธอเข้าใจอะไรผิดไปนะ
เพราะพี่ดีกับเธอมากเกินไป
พี่ไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้นนะ
โอ๊ย พี่ขอโทษ พี่ก็ไม่อยาก ทำร้ายเธอแบบนี้
ฉันไม่ได้จะพูดเรื่องนั้น
ตั้งใจฟังฉันนะคะ
ยัยผู้หญิงคนนั้นเป็นโจร
อะไรนะ
ฉันเห็นเธอขโมยเงินนะ
อย่ามาที่บาร์พี่อีกนะ
พี่ไม่อยากโกรธเธอเลย แต่แบบนี้มันเกินไปหน่อยไหม
- คือ... - ช่างเถอะ
พี่ไม่อยากเห็นหน้าเธออีกแล้ว
ฉันยังไม่ได้จ่ายค่าเบียร์เลยค่ะ
ช่างเถอะ พี่จะคิดซะว่า มีคนมาขโมยเบียร์แล้วกัน
อ้าว ชเวจองบุน
ใช่ค่ะ ช่างมันเถอะ! เราจบกันแค่นี้ค่ะ!
จองบุนเป็นแฟนกับ เจ้าของร้านเบอร์ลินเหรอ
เปล่านะ นี่ ชเวจองบุน!
มีแร!
สวัสดีค่ะ
- รอนานไหม - ไม่เลยค่ะ
กินข้าวเย็นมาหรือยังจ๊ะ
กินแล้วครับ
ถ้าคุณหนูหิว มากินล็อบสเตอร์ได้นะ
ป้าเพิ่งนึ่งเสร็จใหม่ ๆ ลย หวานละลายในปากสุด ๆ
- นึ่งล็อบสเตอร์กลางดึกเลยเหรอครับ - ใช่จ้ะ
คุณหนูคยองฮีบอกป้า ว่าให้นึ่งไว้ตอนสามทุ่ม
แล้วก็หยิบขึ้นห้อง ไปตัวนึงแล้วล่ะ
(ห้ามเข้า ห้ามเคาะ)
กลับมาแล้วเหรอคะ
ตอนนี้ฉันชอบกินล็อบสเตอร์ เป็นของว่างมื้อดึกมากเลยค่ะ
ช่วงนี้ฉันกินวันละตัวทุกวันเลยนะ
เอาล่ะ ฉันจะตัดแล้วนะ
(เลิฟลี่ โด)
(ตัวใหญ่สุด เท่าที่เคยเห็นมาเลย!)
(ล็อบสเตอร์หรือวาฬน่ะ)
ฉันกินล็อบสเตอร์ เป็นอาหารหลัก ๆ เลยค่ะ
แค่นี้สบายมาก
การจะแกะเปลือกให้ดี เราต้องใช้เทคนิคค่ะ ไม่ใช่พละกำลัง
ดูสิคะ เนื้อแน่นเต็มฝ่ามือเลย
ฉันจะกินแล้วนะคะ
ช่วยบอกคยองซอกกับคยองฮีด้วยนะคะ
ว่าแม่ของพวกเขาอยากเจอ
ไปยืนทำอะไรตรงนั้นล่ะ
มีอะไรจะพูดก็เข้ามาสิ
ต้องส่งคยองฮี ไปอเมริกาจริงเหรอครับ
แกถามทำไมเหรอ
น้องไม่ได้เต็มใจไปนะครับ
แต่น้องถูกบังคับให้ไป
พ่อน่าจะส่งไปเร็วกว่านี้ด้วยซ้ำ
แต่พ่อเลื่อนเพราะไม่อยาก ให้เกิดเรื่องวุ่นก่อนเลือกตั้ง
ถ้าเกรดน้องดีพอ เข้ามหาลัยดี ๆ ที่เกาหลี
พ่อก็คงไม่ส่งน้องไปอเมริกาหรอก
แปลว่าพ่อไม่ได้ทำเพื่อน้อง
แต่ทำเพื่อการเลือกตั้ง ของพ่องั้นเหรอครับ
เรียนอเมริกายังไงก็ดูดี ถึงจะเป็นที่ทั่ว ๆ ไป
แกว่าไงนะ
แกคิดแบบนี้เพราะเสียใจ ที่พ่อส่งน้องไปที่อื่นใช่ไหม
แบบนี้ดีที่สุดแล้ว คยองฮีจะได้ฝึกภาษาอังกฤษ
ผู้หญิงคนนั้นกลับมาเกาหลีแล้วนะ
เธออาจจะติดต่อแกมา ทั้ง ๆ ที่เคยหนีไป...
เล่นชู้กับรุ่นน้อง และทิ้งลูก ๆ เอาไว้
พ่อว่าแกคงไม่ให้เธอเจอหน้าแกหรอก
แต่ก็บอกเผื่อไว้
(คังมีแร)
- ชนแก้ว - ชน
ตรงนั้นเป็นห้องใต้หลังคา แต่ก็มีแอร์อยู่
ตอนหน้าหนาวฮีทเตอร์ก็ทำงานได้ดี ฉันว่าโอเคเลยนะ
แล้วคุณจะย้ายตอนไหนเหรอคะ
พรุ่งนี้ผมว่าจะเก็บของ แล้วขนของมะรืนนี้
ผมไม่มีสอนในช่วงงานแฟร์ด้วย ก็เลยว่าจะรีบทำให้เสร็จ ๆ
แต่จริง ๆ ถ้าคุณเพิ่มงบ เงินประกันอีกหน่อย
ก็จะได้ห้องดีกว่านั้นเยอะเลยนะคะ
งบผมมีจำกัดน่ะครับ
ผมได้เงินจากตำแหน่งผู้ช่วยสอน น้อยกว่าตอนเรียนป.ตรีอีก
คุณหาเงินค่าขนมเองด้วยเหรอคะ
ค่าเทอมด้วยนะครับ
- สุดยอด - จ่ายค่าเทอมเองด้วยเหรอคะ
ผมก็โชคดีได้ทุนอยู่บ้าง
ผมทำงานพาร์ตไทม์ อีกเพียบเลยด้วยนะ
โหดจริงคนนี้
- สุดยอด - ทำได้ไงคะเนี่ย
ไม่หรอก ๆ ถ้าสถานการณ์บังคับ พวกคุณก็ทำได้นะ
- ชนแก้วหน่อยครับ - มาค่ะ ๆ
ผมนึกว่าจะต้องพักงานแล้ว แต่ก็โชคดีอยู่เหมือนกัน
ผมไปสอนพิเศษ แล้วพอดีเกรดน้องเขาขึ้นเยอะมาก
คนก็เล่ากันปากต่อปาก ช่วยให้ผมมีงานเยอะขึ้น
เขาแค่ไม่ตั้งใจ แต่จริง ๆ คือฉลาดอยู่แล้วครับ
ฉันว่าต้องเป็นฝีมือ การสอนระดับเทพของคุณแน่ ๆ
ที่ช่วยให้เกรดเขาพุ่งขึ้นมาได้
- ไม่เลยครับ - ใช่ค่ะ ๆ
- เอาเบียร์เพิ่มกันอีกไหม - เอาค่ะ
ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
ผมก็นึกว่าจะต้อง ใช้เวลาหาที่อยู่หลายวัน
แต่เพราะได้คุณฮยอนจองมาช่วย เลยประหยัดเวลาไปเยอะเลย
ขอเบียร์เพิ่มอีกสามแก้วได้ไหมครับ
ครับผม
จะว่าไป คุณพูดกับเราสบาย ๆ ก็ได้นะคะ
ยังไงครับ
ฉันรู้สึกแปลก ๆ ที่คุณ เรียกเราว่า คุณ คุณ คุณ
ก็เราก็เป็นรุ่นน้องคุณนี่คะ
ใช่ค่ะ ฉันว่าคุณพูดสบาย ๆ ดีกว่า
แบบนั้นจะสบายใจกว่าเหรอครับ
- ใช่ค่ะ! - ใช่ค่ะ!
ถ้างั้น...
เอาตามนั้นเนอะ
แบบนี้ค่อยโล่งหน่อย ก่อนหน้านี้ฉันเกร็งไปหมดทั้งตัวเลย
ชนแก้วฉลองหน่อยไหมคะ
- ชนแก้ว - ชน
อ้าว มาแล้วเหรอ
ผมมาช่วย แต่ดูเหมือนพี่ว่าง ๆ นะ
อย่ามาล้อเล่น กับปากท้องของฉันนะเว้ย
ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์มาตลกหรอกนะ
แค่จะคุยเล่นกับคนอื่น ผมยังทำไม่ค่อยได้เลย
- อีกแล้วนะคะ - โธ่ โทษที ๆ
- อย่าสุภาพเกินไปสิคะ - ไม่ลืมแล้ว ๆ
- กินเต็มที่เลยนะ - ได้เหรอคะ
- กินกันเถอะ - เอาเลย ๆ
- น่าอร่อยจัง - อร่อยเนอะ
เธอทำอะไรน่ะ
อเมริกาโนสองแก้วนะคะ
โอ้โห บ้าบอไปกันใหญ่
- ตัวจริงสวยกว่าในรูปเยอะเลย - บอกแล้ว
สวัสดีค่ะ
ผมเอาวานิลลาลาเต้ กับคาเฟ่มอคค่าอย่างละแก้วครับ
แกดูป๊อด ๆ นะเฮ้ย
นี่ใคร ดูด้วย
ดูมัน
พร้อมออเดอร์หรือยังคะ
ให้ฉันช่วยอะไรดีคะ
อเมริกาโนสามแก้วครับ
อเมริกาโนสามแก้วนะคะ
โอ๊ย
รับเป็นอเมริกาโนร้อนเหรอคะ
ครับ
นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
กาแฟได้แล้วค่ะ
ขอบคุณนะคะ
คุณครับ
- คะ - ผมชื่อพัคยงชอลนะครับ
คุณกดไลก์รูปผม ในอินสตาแกรมไงครับ
อ๋อ สวัสดีค่ะ
ผมแปลกใจมากเลยที่คุณจำผมไม่ได้
- เธอจำมันได้ด้วยว่ะ - ขอโทษด้วยนะคะ
แต่สวยจริง อันนี้ยอม
คุยอะไรกันอยู่น่ะ
นายคุยอะไรกับเธอบ้าง
เธอก็ขอโทษที่จำฉันไม่ได้
อีกเดี๋ยวเธอก็จะเลิกงานแล้ว ก็เลยว่าจะไปจิบเบียร์กันต่อ
ฉันทำไงดีวะ
มโนแจ่มว่ะเพื่อนเรา
ใช่เหรอวะ
- ฉันไปด้วย - ฉันด้วย
ปรบมือสิ รออะไร
พอเรียนได้ปีเดียว นายก็ย้ายไปที่อื่นใช่ไหม
13 เดือนพอดี
แต่ทุกคนที่โรงเรียน รู้จักเขาหมดเลยนะ
รู้ตัวหรือเปล่าว่านายมีฉายา ว่า "เรนคยองซอก" ด้วย
แปลว่าอะไรเหรอ
ก็พวกเด็กผู้ชาย เดินลุยฝนเลียนแบบนายกันใหญ่
นายไม่รู้เหรอ
จะเลียนแบบกันทำไม
ที่ฉันตากฝนเพราะฉันไม่มีร่ม
โอ๊ย หมั่นไส้จริง ๆ
จะให้ฉันพูดว่าพวกเขาเลียนแบบ เพราะนายดูเท่ใช่ไหม
ไม่เห็นจะเท่ตรงไหน
แปลว่าคยองซอกดังมากเลยสิ
พวกเธอไม่ชอบเขากันเหรอ
ค่ะ ฉันไม่ได้ชอบ
เหมือนแค่เห็นดาราดังหล่อ ๆ เอง
เดี๋ยวก็ได้ดื่มเก่งหรอก
อะไรนะ
เอ่อก็...
มีแรบอกว่าจะไปเป็นเด็กเสิร์ฟ
แล้วคยองซอกจะทำอะไรล่ะ
เธอจะไปเป็นเด็กเสิร์ฟเหรอ
- ใช่ - ไหนบอกว่ายุ่งไง
ฉันน่ะเหรอ
ใช่ ฉันยุ่งมาก
แต่เอกเราก็ต้องการคนช่วยไง
รุ่นพี่จะไปงานฮันกุกแฟร์ด้วยไหมคะ
ไม่รู้ว่าจะมีเวลาไปหรือเปล่านะ
ถ้าจัดของเสร็จ อาจจะแวะเข้าไป
อ้าว อยากได้คนช่วยจัดของไหมคะ
ไม่เป็นไร ๆ
ฉันจะจัดงานเลี้ยงรับบ้านใหม่ด้วย ถ้าเสร็จงานแล้วก็มากันสิ
ยินดีค่ะ
ถ้ามีแรว่างก็มาด้วยกันนะ
ค่ะ
นายอยากมาด้วยเหรอ
ทำไมสองคนนี้ถึงได้ไปล่ะครับ
ก็เพราะ...
เพราะพวกเธออยู่แถว ๆ บ้านใหม่ฉันไง
บ้านอยู่ใกล้ ๆ กันเลย
- ชนแก้ว - ชน
- ชนแก้ว ๆ - เอาหน่อย
การนั่งดื่มกับคนหล่อนี่น่าตื่นเต้น
จนเมาไม่ลงเลยเนอะ ว่าไหม
กลับมาก่อน
จัดงานเลี้ยงต้อนรับ บ้านใหม่วันไหนเหรอครับ
นายจะมาด้วยจริง ๆ เหรอ
นายนี่เข้าสังคมมากกว่าที่คิดนะเนี่ย
หรือว่านายชอบหนึ่งในสองคนนั้น
งั้นเอาเป็นวันที่ทุกคนว่างแล้วกัน
ฉันกลับทางนี้ นายล่ะ
นาย...
ไปก่อนนะ
สวัสดีครับ ๆ
ช้าหน่อย ช้าหน่อย!
มีแร เธอหุ่นดีจังเลย
- คะ - เห็นแล้วอิจฉาในความสวยเลย
ฉันเหรอคะ
ฉันว่าพี่สวยกว่าฉันอีกนะคะ
อย่าพูดงั้นสิ พวกผู้ชายชอบล้อ ว่าฉันอ้วนอยู่ตลอดเลย
พี่ไม่ได้อ้วนนะ
ใช่ค่ะ พี่ไม่ได้อ้วนสักหน่อย
ผู้หญิงกับผู้ชาย มองความอ้วนผอมต่างกันค่ะ
พี่แทฮีก็หุ่นแบบคนทั่วไปนะ จริงไหม
หา
ฉันว่าอวบไปนิดนึง
ตอนที่ฉันเจอพี่ ฉันคิดว่าพี่สวยและน่ารักมากเลยนะคะ
อย่าพูดงั้นสิ
เอาจริง ๆ หลายคนก็เอาแต่พูด ว่าถ้าฉันผอมแล้วจะสวย
แต่มันลดได้ง่าย ๆ ซะที่ไหนล่ะ
ลดน้ำหนักเป็นเรื่องยากจริง ๆ น่ะแหละ
แทฮี แทฮี
เอาอีกแล้วนะ
ที่ยึดอาหารนี่ก็เพื่อตัวเธอเองนะ
ไหนบอกว่าจะลดน้ำหนัก
ถ้าเธอลดได้ ชีวิตเธอเปลี่ยนไปเลยนะ
คนเขากินอยู่ แย่งไปทำไมคะ
ไม่ใช่นะ ฉันก็แค่เสียดาย หน้าสวย ๆ ของแทฮีไง
ขนาดอ้วนยังน่ารักขนาดนี้
ลองคิดดูสิว่าถ้าผอมจะสวยขนาดไหน
เธอสัญญาแล้วนะ
พยายามหน่อยสิ
- เร็วเข้าทุกคน มัวทำอะไรอยู่ - ครับ
ฉันไม่เคยสัญญาเลยนะคะ
ขอบคุณนะคะที่พี่ชมว่าฉันน่ารัก
แต่ชีวิตฉัน ก็ปล่อยให้ฉันจัดการเองเถอะค่ะ
เธอพูดแบบนั้นมาเป็นปีแล้วนะ
ถ้าผอมล่ะก็ เธอสวยสู้ซูอาได้เลยนะ
รุ่นพี่อย่าพูดแบบนั้นสิคะ
ฉันไม่ได้สวยขนาดนั้น เดี๋ยวฉันจะโดนนินทาเอานะคะ
พี่รู้ว่าซูอาพยายาม ไม่ว่าคนจะเห็นหรือไม่เห็น
น้องก็ไดเอทอยู่เหมือนกันใช่ไหม
ฉันกังวลเรื่องผอม มาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วค่ะ
อ๋อเหรอ
แหม ซูอา
พูดแบบนี้สาว ๆ คนอื่น จะหมั่นไส้เอาได้นะ
บางคนกินเท่าไร มันก็ไม่อ้วนจริง ๆ
- ใช่ ๆ เคยเห็นอยู่ - เตรียมตัวกันถึงไหนแล้ว
รุ่นพี่คะ ฉันว่าเรามีโต๊ะไม่พอนะ
เราเตรียมเสื่อเผื่อไว้ดีไหมคะ
เตรียมไว้ก็ดี
ชุดยังมาไม่ถึงอีกเหรอ
ชุดมาแล้วค่ะ
ทำไมสาว ๆ มาช้าจังล่ะ
- กำลังเปลี่ยนชุดกันอยู่ - โอ๊ย ฉันรอแทบไม่ไหวแล้ว
ฉันอยากเกิดมาเป็นสาวสวยจัง จะได้ยืนรับออเดอร์สบาย ๆ
บาร์เอกเคมีครับ
อย่าลืมแวะมานะครับ
- ค่ะ - ค่ะ
ฉันรู้สึกผิดกับจองบุนมาก ทำไงดี
พี่ก็ขอโทษสิ
ฉันรู้สึกผิดมาก เกินกว่าจะพูดขอโทษได้ด้วยซ้ำ
งั้นก็ไปขอโทษเพราะรู้สึกผิดมาก ๆ สิ
ไปกันครับ
ไปไหนล่ะ
บาร์เอกเราไง
มัวทำอะไรอยู่ ไปกัน
นี่คือชุดเด็กเสิร์ฟเหรอ
- ฉันไม่ปลื้ม - ฉันด้วยค่ะ
(My ID is Gangnam Beauty)
เห็นแค่นี้ก็รู้แล้ว ว่าร้านต้องขายดี!
อย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด
ไอ้พวกนี้...
นายจะบ่นอะไรมากมาย อยากไปหาใครที่นั่นหรือไง
มาแล้วเหรอ
- เธอคือสาวสวยคนนั้นไง - คังมีแรเหรอ
ทำไมล่ะ ฉันก็แค่ดีใจ...
- ที่ได้เจอคังออร์คอีกครั้ง - นี่แก!
โปรไฟล์ของพัคยงชอล บอกไว้ว่าเขาเคยเรียนที่ไหน
ฉันว่ายัยซูอานั่น ต้องตั้งใจปั่นหัวเธอแน่ ๆ
น่ารักนะ คังมีแรน่ารักมาก
แต่ก็นั่นแหละ ฉันก็ต้องระวังตัว เพราะเราเรียนเอกเดียวกัน
เราชี้คนเลยไม่ได้เหรอ
นายชอบคนไหนกันแน่
คนนี้ไง